Ο Μάνος Χατζιδάκις, έτη φωτός μπροστά από την εποχή του, υπέρμαχος της ελευθερίας και της πολυφωνίας του τύπου και υποστηρικτής πάντοτε της αντίθετης φωνής δίνει μια συνέντευξη το 1977 στην “Ραδιοτηλεόραση” εκφράζοντας την θέση ότι η τηλεόραση δεν πρέπει να έχει δική της άποψη.

Μάνος Χατζιδάκις
«Ή Τηλεόραση, όπως και ή Ραδιοφωνία είναι ζωντανός καθρέπτης των αντιθέσεων μιας ελεύθερης χώρας και όχι ευκαιρία προβολής ορισμένων μετριοτήτων που συνωστίζονται στους διαδρόμους των υπουργείων» Ή Τηλεόραση δεν πρέπει να έχει δικές της απόψεις.

Κύριε Χατζιδάκι, πιστεύετε ότι έχει σημειώσει πρόοδο ή ελληνική τηλεόραση γενικώς και ειδικότερα στον χώρο των μουσικών εκπομπών;

Μάνος Χατζιδάκις
Η Τηλεόραση και το Ραδιόφωνο πρέπει να παρέχουν στο κοινό την μουσική πού το ίδιο το κοινό θέλει. Και όχι να επιβάλλονται τα εκάστοτε μουσικά γούστα των διευθυντών. Σχολαστικά πρέπει να εξετάζεται με στατιστικές η μουσική που κάθε περίοδο προτιμά το σύνολο τού κοινού. Και με την δικαιότερη κατανομή των ειδών κατά ποσοστά, βάσει των στατιστικών, να ικανοποιούνται οι απαιτήσεις του κοινού. Αυτό είναι μία δίκαιη και η μόνη σωστή αντιμετώπιση του θέματος. Διότι όλοι ανεξαιρέτως πληρώνουν τις συνδρομές τους και μάλιστα κατά τρόπο διόλου πολιτισμένο, ως έχει καθορισθεί από το κράτος.

Μα υποστηρίζεται και η άποψη ότι η τηλεόραση πρέπει όχι μόνο να ικανοποιεί άλλα και να διδάσκει κατά κάποιο τρόπο προβάλλοντας το ποιοτικώς καλύτερο.

Μάνος Χατζιδάκις
Αυτές οι αντιλήψεις περί μορφώσεως του κοινού είναι αντιδημοκρατικές και σε πολλές περιπτώσεις υπόπτων προθέσεων. Εάν θέλει πράγματι η Ραδιοφωνία και η Τηλεόραση να ασκήσει καλύτερη επιρροή και να «εκπαιδεύσει», ας δημιουργήσει ένα τρίτο πρόγραμμα μορφωτικό, διευθυνόμενο από επίλεκτους λογοτέχνες, καθηγητές και καλλιτέχνες και, ανεξάρτητα από την εκάστοτε πολιτική των διαφόρων κυβερνήσεων, να προγραμματίσει εκπομπές πού να εκπαιδεύσουν και να προάγουν ένα κοινό. Ίσα μ’ εκείνη την στιγμή, όμως, ας σταματήσει οιαδήποτε «εκπαιδευτική» διάθεση της Ραδιοφωνίας και της Τηλεοράσεως και ας φροντίσουν να παρέχουν ψυχαγωγία κατά την κρίση και διάθεση της πλειονότητες του ελληνικού κοινού.

Νομίζετε ότι αξιοποιείται σωστά το δυναμικό του ελληνικού μουσικού ιδίως και γενικότερα καλλιτεχνικού κόσμου μας από την Τηλεόραση; Πώς θα μπορούσε αυτό να γίνει, καλύτερα, επ’ ωφελεία και των δύο πλευρών;

Μάνος Χατζιδάκις
Δέν έχω ακριβή γνώμη, γιατί δεν παρακολουθώ τακτικά τηλεόραση. Αλλά οπωσδήποτε πρέπει να αποφευχθεί αυτό που συνέβη στο παρελθόν, να εξαιρούνται καλλιτέχνες ή μουσικοί από τις εκπομπές του ραδιοφώνου και τής τηλεοράσεως, λόγω αντιθέτων φρονημάτων προς την εκάστοτε κυβέρνηση. Από κει και πέρα φυσικά θα πρέπει να ισχύουν κριτήρια όχι μόνο αυστηρώς καλλιτεχνικά — γιατί εδώ τίθεται το ζήτημα, ποιος ασκεί τον καλλιτεχνικό έλεγχο — άλλα και κριτήρια κοινώς «εμπορικά», μια και, όπως είπαμε προηγουμένως, σκοπός της Ραδιοφωνίας και της Τηλεοράσεως είναι να ικανοποιεί τις επιθυμίες και τα γούστα των ακροατών. Κατά συνέπεια τους μουσικούς και τους τραγουδιστές πού έχουν μεγαλύτερη επαφή με το μεγάλο κοινό οφείλει η τηλεόραση να τούς παρουσιάζει σε μεγαλύτερα ποσοστά από άλλους, ακόμη και καλύτερους καλλιτεχνικά, πού δεν έχουν, όμως, αυτή την ένταση στις σχέσεις τους με το κοινό.

Ποιες είναι οι αντιλήψεις σας γύρω από τό θέμα της παραγωγής και παρουσιάσεως των μουσικών εκπομπών από την τηλεόραση;

Μάνος Χατζιδάκις
Στο θέμα αυτό αποφασιστικός είναι ο ρόλος όχι μόνο του ανθρώπου πού θα «ντύσει» μουσικά την εκπομπή, αλλά κυρίως, αφού πρόκειται και για εικόνα, του τηλεοπτικού σκηνοθέτη και του οπερατέρ. Παρακολουθώντας μερικές φορές μουσικές εκπομπές στην τηλεόραση, διαπιστώνουμε κατάχρηση των τεχνικών οπτικών τρικ από τον οπερατέρ, σε βαθμό που να μας κάνει να προσέχουμε περισσότερο τις συνεχείς αλλαγές των χρωμάτων και σχημάτων, τις εναλλαγές των αρνητικών και θετικών οπτικών μορφών κλπ., παρά αυτό πού κυρίως σκοπεύει να δώσει μια μουσική εκπομπή, δηλαδή την μουσική.